سرگيجه، تهوع و اسهال، افزايش تعريق و فشارخون، تپش قلب، بي‌قراري و بي‌حوصلگي، سنكوپ، احساس گزگز و لرزش در اندام، احساس وجود توده در گلو، خستگي، اختلال در تمركز، اختلال در خوابيدن و تكرر ادرار از نشانه‌هاي اضطراب است.

گاه محيط كار موجب اضطراب شغلي مي‌شود. هنگامي كه بين خواسته‌هاي فرد و خواسته‌هاي سازمان ناسازگاري وجود داشته باشد، همچنين حجم زياد كار براي فردي كه وقت كافي ندارد يا برعكس، ميزان كار كم براي فردي كه مهارتي بيش از شغل خود داشته باشد، انگيزه فرد را از بين مي‌برد و او را دچار استرس شغلي مي‌كند. مسووليت‌پذيري يكي از علل مهم اضطراب است و در افرادي كه تصميم آنها نقش حياتي براي زندگي افراد ديگر دارد ميزان سكته و فشار خون بيشتر است البته واگذاري قدرت تصميم‌گيري به افراد، ميزان استرس و سكته را كاهش مي‌دهد. بسياري از تحولات زندگي موجد استرس است مانند تغيير و ارتقاي شغل، فقدان فرصت پيشرفت، سروصدا، گرما و سرماي زياد، ارتعاش، نامناسب بودن وسايل كار و كاركردن خارج از ساعات كاري و... .

اگرچه ممكن است هر يك از اين عوامل به تنهايي ناتوان‌كننده نباشند، ولي مي‌توانند سبب مشكلات روحي و در نهايت كاهش بهره‌وري شوند. براساس جدول سنجش استرس (هولمز ـ راهه) اگر جمع نمره‌هاي استرس وارد شده در فاصله يك سال از 300 بيشتر شود ، سلامتي افراد به خطر مي‌افتد.

مرگ همسر 100، طلاق 73، ازدواج 50، قهر زناشويي 45، بازنشستگي 45، تغيير در شرايط زندگي 25، جدا شدن فرزندان از والدين 29، تغيير محل سكونت و مدرسه 20، مرخصي 13، تعطيلات عيد 12 و... .

كاهش مصرف قهوه و شكلات، قندهاي خالص و در مقابل استفاده از كربوهيدرات‌هاي مركب مانند نشاسته، نان، برنج، بيسكويت، مصرف غلات سبوس‌دار، مصرف كافي مايعات، سبزي و ميوه. به جاي 3 وعده غذاي پرحجم، مصرف 5 وعده كوچك، مصرف روزانه يك وعده آجيل، ورزش و تنفس عميق براي درمان اضطراب‌هاي روزمره مفيد است.